Korpus z kompozytu szklano-epoksydowego zwiniętny na rurze PE
1. Przygotowujemy żywicę w proporcjach zaleconych przez producenta. Ja na 40cm rury o ściance 4mm i średnicy wewnętrznej 32mm biorę TYLKO 44 gramy żywicy
2. Bierzemy rurę PE bądź wałek z PE lub PP o długości przekraczającej wymaganą długośc silnika,
3. Za pomocą pędzla nakładamy na wałek żywicę na całym obwodzie (malujemy żywicą);
4. Przygotowujemy pas tkaniny z tzw. rowingu szklanego (miękka i daje się łatwo układać) o gęstości 200-300 g/m2 i długości 3,5 x obwód rury
5. Zakładamy gumowe rękawiczki i delikatnie, ciasno nawijamy tkaninę szklaną na rurę PE. Około 3 warstw tkaniny wystarcza;
6. Po nawinięciu tkaniny od razu bierzemy rolkę tzw. rowingu szklanego (jest to miękka taśma złożona z przędzy szklanej - jedwabiu szklanego) i zgodnie z kierunkiem nawinięcia tkaniny nawijamy go pod kątem około 30 stopni do osi rury; Rowing nawijamy w tę i z powrotem (krzyżując nawoje jak na szpulkę nici) pasek koło paska, aż osiągniemy wymaganą grubość zewnętrzną rury. Co dwie warstwy rowingu malujemy całość warstwą żywicy;
7. Po nałożeniu ostatniej warstwy żywicy bierzemy taśmę szklaną o szerokości 20-50mm, wadze 100-200 g/m2 i podobnie jak rowing ciasno nawijamy ją na rurę pod kątem 30 stopni w tę i z powrotem. Sploty oczywiście krzyżują się pod kątem 60 stopni.
8. Rozgrzewamy piekarnik do temperatury około 100 stopni celsjusza
9. Pakujemy do niego rury i wyłączamy. Jest to bardzo ważna operacja. kto chce, może utwardzać rury w temperaturze pokojowej, ale w piekarniku jest lepiej. W temperaturze 80-90 stopni, ze względu na dużą rozszerzalność termiczną PE rura-forma zwiększa swoją średnicę. Ponieważ włokno szklane ma bardzo mały współczynnik rozszerzalności, nawoje szklane bardzo mocno się napinają, a z pomiędzy nich zaczynają uchodzić pęcherzyki wyciskanego powietrza, po chwili warstwy zewnętrzne się "pocą" i wypływa na ich powierzchnię ciekła żywica, która szybko wiąże.
10. Po pół godziny żywica jest już związana i można całość wyjąć z piekarnika
11. Zostawiamy rurę na noc w temperaturze pokojowej
12. Rano korpus jest twardy, ale rura nie chce wyjść. Aby wyszła całość wyrzucamy na balkon na mróz.
13. Następuje odwrotność rozszerzalności PE, rura forma się kurczy. Po godzinie bierzemy ją do ręki i stukamy czołem rury PE o podłogę. Nawinięty na nią korpus sam z niej spada
14. Powierzchnia rury nie wygląda zbyt ładnie, więc ją szlifujemy
15. Przygotowujemy świerzą żywicę i nakładamy ją na rurę, pozostawiamy na noc do związania. Jeśli dodamy pigmentu (np. pyłu Al) rurra wygląda ładniej.
16. Odcinamy nieregularne końce rury i uzyskujemy około 40mm rury fi 40x4,0 o wadze około 100 gram. W niej 40% stanowi żywica, 60% włókno szklane
Do takiej rury po wewnętrznym zmatowaniu lub zatoczeniu rowków łatwo można kleić za pomocą epoksydów dysze i zatyczki ceramiczne. Rura o podanych przeze mnie wymiarach bez problemu wtrzymuje parametry projektowe silnika na około 100 atmosfer tj. około 1500 psi
Chciałem zrobić korpus oparty na tym projekcie tylko z polimerową żywicą ale chyba jednak zainwestuje w epoksydową
