Polskie Towarzystwo Rakietowe - Amatorskie Konstrukcje Rakiet

Właśnie z obawy o możliwość "wypłynięcia" oringa zaproponowałem podtoczenie podkładki...

Witam.



Chciałbym się zapytać co sądzicie na temat takiego rozwiązania.

Naszło mnie aby sfazować pierścień dociskowy od strony styku z segerem tak aby przesunąć nieco punkt przyłożenia siły. Jeżeli dobrze rozumuje pozwoliło by to na "ukierunkowanie" odkształcenia pierścienia segera tak aby przy zbyt wysokim ciśnieniu poprostu wyskakiwał z rowka nie uszkadzając korpusu...taki zawór bezpieczeństwa



Rysunek aby każdy wiedział o co kaman







Pozdr. Luk

Może wyskoczy, ale na pewno nie spowoduje to zmniejszenia zniszczeń. Wprost przeciwnie. Zmiana geometrii którą proponujesz spowoduje zmianę nacisków powierzchniowych na krawędziowe, a więc ich znaczne zwiększenie.

Sam pierścień osadczy będzie będzie poddawany ścinaniu i zginaniu, a więc układowi bardziej niekorzystnemu niż samo ścinanie. Jego wytrzymałość znacznie się zmniejszy.

Przy niewielkich ciśnieniach w silniku może to jakoś działać. Potem na pewno nie.



IMO najlepszy pomysł jaki można zastosować to użycie w rowku znacznie twardszego materiału niż pierścień osadczy. Może to być stal po obróbkach cieplnych lub cieplno-chemicznych, ceramika. W klasycznym układzie wykorzystujemy pełną wytrzymałość pierścienia. Odkształcenie rowka jest minimalne, a ciśnienie przy którym pierścień zostanie ścięty przewidywalne.

Witam,

Mysle, ze rozwiazanie jakie podal milimetr jest dobre. Najwyzej skroci nam to silnik o 2 mm a reszta bedzie OK.... albo i nie jak dysza rabnie o konstrukcje wyrzutni. W koncu chodzi o to by silnik nie zostal rozerwany.



Paul

może i silnik nie przeżyje ale prawie w 100% odłamków w plecacz nie będzie i chyba to jest ważne!